Kaç hece kaç keLime kaç cümLe kurabiLirim ardından biLemiyorum…
Kaç sensiz günün ardından bir çizik daha atabiLirim duvarLara, kaç sabah ederim mor uykusuz gözLerLe inan hiç biLmiyorum...
Daha ne kadar yasarım kestiremiyorum daha ne kadar devam edebiLirim hiçbir fikrim yok...
inan bu benLi sensiz hayatta daha ne kadar tutunabiLirim uçurum kenarındaki adı umut olan daLLara inan hiç biLmiyorum…

Kaç tusa basabiLirim ki seni ne çok sevdigimi anLatabiLmek için...

Kaç rakamı bir araya getirip iste bu kadar seviyorum diyebiLirim...

Inan karar vermesi güç...çok güç...

Uzunca bir geceden sonra eLimde kahve bardagıyLa karsıLadıgım sabah
günesine baktıgımda onun kadar aydınLık olan meLek yüzünü seLamLamıs
gibi oLuyor ruhum, bedenim, benligim...
Unutmak için bir dakika uyuyabiLmek için kaç kadeh içebiLirim?

Sen neLer yaptın nasıL kandırabiLdin kaLbini, sahi ya ben daha kaLbime
biLe söyLeyememisken gittigini nasıL ifade ederim ona kendimi?


Ben sokakLarda gözLerim ısLak yanakLarım seL baskınLarında...

KaLbim paradoxLar arasında gidip geLirken diLim seni sayıkLarken bedenim
titrek titrek öLümü bekLerken ruhum ne yapıyor biLmiyorum...

DagıLmısım paramparça her parçam ayrı bir mevsimi yasıyor her bir parçam
her bir koLdan yavasça bitiriyor beni aman vermeden sözümü dinLemeden
suçLu kim biLmeden...


KaranLıkta odamdan sebo’mun ninnisi yükseLip çarpıyor duvarLara ve
kuLakLarıma fısıLdıyor ‘’SIL BASTAN BASLAMAK GEREK BAZEN HAYATI
SIFIRLAMAK’’…

HakLı oLabiLir siL bastan basLamak gerek bazen...
bazen sevsen de unutabiLmek gerek...
bazen kendini biLe bir yerLerde bırakıp seni en iyi ifade edenLe uzLasmaya gitmek gerek...
Biraz ortamın hakimi olup bedenine kes Lan ben ne dersem o oLacak OLMALI demek gerek.
Bir ninnide bir haykırısta hemen PES ETMEK YERINE aLnının ortasından vuruLana kadar SAVASMAK GEREK.
AcıLarLa kavruLsa da bedenin YALVARMAK DEGIL ayakta kaLmak gerek.

[aLıntı]